* ( 1195 - تولد شيخ عبد الهادى آل شليلهء بغدادى ) * وى ابو الحسن بن حاج شيخ جواد بن شيخ كاظم بن شيخ على بن شيخ كاظم همدانى و خود از علما و اهل شعر و ادب در اين عصر و معروف بهمدانى بود كه در اين سال - چنان‌كه در « الذريعة 8 : ش 406 » نوشته - متولد شده و چندين كتاب تأليف كرده : اول كتاب « الدرة المنتظمه » كه آن ارجوزه‌ئى است در اصول فقه . دويم كتاب « العقد الفريد » انجام تأليف آن سنه 1297 . سيم كتاب « فرائض الفقيه » كه آن ارجوزه‌ئى است در ارث و نام آن مادهء تاريخ آن است كه ( 1317 ) مىشود . چهارم كتاب « لؤلؤة الميزان » كه آن ارجوزه‌ئى است در منطق . پنجم شرح آن ، چنان‌كه در « احسن الوديعه 2 : 108 » نوشته . و او روايت مىكند از استادش حاج شيخ محمد طه نجف ، و از او سيد عبد اللّه بلادى ( 1291 ) و حاج شيخ اسماعيل نجفى اصفهانى ( 1288 ) . و چندين نفر از علما از شاگردان اويند ، از آن جمله سيد مهدى آل بحر العلوم ( 1335 ) . و او در آخر عمر به قصد زيارت مشهد به طرف ايران حركت كرد و چون بكرند رسيد در سنه 1333 هزار و سيصد و سى و سه ، پس از شصت و سه سال عمر وفات نمود ، و نعش او را از آنجا بنجف آورده و در آن زمين برين دفن كردند ، چنان كه در « الذريعة 1 : ش 2274 » فرموده . در « ديوان سيد موسى طالقانى : 261 پاورقى » چندين نفر از علما را كه در كرند وفات كرده‌اند ذكر كرده ، و ما در احوال حاجى شيخ جعفر شوشترى علمائى كه در كرند وفات كرده‌اند ذكر نموده‌ايم .